غزلیات ابوالقاسم لاهوتی

دور سر، زلف تو، هر قدر که پیچانتر شد، دلم، آن سلسله را دید و پریشانتر شد. داشت در موی پریشان تو، دل پای گریز،…

جانا، دلم که پیش تو چون بره راحت است، تنها که هست، جنگره چون ببر می شود. چشمم که پیش روی تو رخشان ستاره است،…

به رغم غیر، میکردی به من گر یک نظر، میشد، اگر با من سخن می گفتی از این گرمتر، می شد. به رویت گفته ام…

ایا صیاد، شرمی کن، مرنجان نیم جانم را؛ پر و بالم بکن، اما مسوزان آشیانم را. به گردن بسته ای چون رشته و بر پای…

یار از دل ما خبر ندارد یا آه دلم اثر ندارد جز عشق، جهان هنر ندارد یا دل هنر دگر ندارد؟ یا موسم صبر من…

کی باشد و کی، روی تو را باز ببینم، گلزار سر کوی تو را باز ببینم! غمگین شدم، این سرو که رفتار ندارد، کی آن…

شیخ، پیمان خود اندر سر پیمانه فروخت، او که هشیار بد، این را ز چه مستانه فروخت؟ دانش و دین مرا در سر بازار وفا،…

دلم بسیار می خواهد ببینم دلبر خود را، ببینم دلبر خود را، به او بخشم سر خود را. هزاران فرسخ از من ظاهراً دور است…

جانی نه و سری، که به پایت نهاده نیست؛ الحق، اصول دلبری، از این زیاده نیست. عشق تو را، به هستی عالم نمی دهم، این…

به راه عشق، جان و دین و دل را همسفر بردم؛ دل و دین قتل و غارت شد، فقط جانی به در بردم. به میدانی…