انسان به مقداري جنون هم نياز دارد، وگرنه هرگز به پاره كردن بندهايش براي كسب آزادي خطر نمي كند. (نيكوس كازانتزاكيس)

انسان به ندرت مي‌تواند در كاري كامياب باشد؛ مگر آنكه شيفته‌ي آن كار باشد. (پرمودا باترا)

انسان به هر جايي كه مي رسد مديون راهي است كه مي رود. (جان ماكسول)

انسان به هر ميزان از مقام برتري برخوردار باشد، بايد به همان نسبت از بسياري از چيزها چشم پوشي كند. (فرناندو پسوا)

انسان به هنگام خرده گيري يا سرزنش ديگران، به سيم لُخت برق دست مي زند و هر آن، ممكن است ضربه اي هولناك بر او…

انسان به وجود آورنده ي شرايط نيست، بلكه شرايط، آفريننده ي انسان است. (بنجامين ديزرائيلي)

انسان بي آنكه شنونده باشد مي تواند بسيار بشنود، اگر كه نيك نگريستن و نيز گاهگاه هيچ نكردن و از نظر دور داشتن را دريابد….

انسان تا زماني كه تصميم مي گيرد شاد باشد، شاد خواهد بود و هيچ چيز نمي تواند او را باز دارد. (نامشخص)

انسان تا زماني كه دايره‌ي دلسوزي و مهرباني را به همه‌ي موجودات زنده گسترش ندهد، آرامش نخواهد يافت. (آلبرت شوايتزر)

انسان ترسو به قدرت متكي بر تعداد مسرور مي شود و انسان شجاع با قدرت متكي بر خود (راستينش) برانگيخته مي شود. (گاندي)

انسان، تازه‌ترين آوازي را كه از دهان آوازه‌خوان بشنود، بيشتر مي‌پسندد. (نامشخص)

انسان تركيب عجيبي است و در عين ناچيزي، خود را برتر از همه مي شمارد. (نامشخص)

انسان تلويزيون را آفريد چون شب ها از تنبلي، چشمانش را نمي توانست ببندد. (نامشخص)

انسان، تنها از راه آگاهي مي تواند به شأن سزاوارش دست يابد. (كارل هنريش ماركس)

انسان، تنها آن چيزي را مي تواند به دست آورد كه خود را در حال ستاندن آن ببيند. (فلورانس اسكاول شين)

انسان، تنها براي نيكي كردن آفريده شده است. (لئو نيكولايويچ تولستوي)

انسان تنها حيواني است كه چهره اش از شرم سرخ مي شود و يا بايد بشود. (مارك تواين)

انسان تنها زماني حق دارد به انساني ديگر از بالا به پائين بنگرد كه ناگزير است او را ياري رساند تا روي پاي خود بايستد….

انسان، تنها مي تواند آن باشد كه خود را چنان بيند؛ و تنها مي تواند به جايي برسد كه خود را در آنجا ببيند. (فلورانس…

انسان تنها هنگامي كه سالخورده است مي تواند باورهاي جماعت، افكار عمومي و آينده را ناديده گيرد. انسان سالخورده با مرگ قريب الوقوع خود تنها…

انسان تنها يكبار زندكي مي كند؛ درنتيجه، امكان آن بسيار كم خواهد بود كه چيزي را دوبار تجربه كند كه بيشترين شوق و هيجان را…

انسان جز از طريق همرديف هاي خود ستايش نمي شود. (نيچه)

انسان چنان آفريده شده كه مي تواند اگر بخواهد و اراده كند، بدترين تجربه ها را از ياد ببرد. (شري كارتر اسكات)

انسان چيزي است كه بر او چيره مي بايد شد. (نيچه)

انسان، چيزي را دوست مي‌دارد كه شايستگي آن را با شايستگي خويش، يكسان بداند؛ يعني رونق آن را رونق خود و شكست آن را شكست…

انسان چيزي نمي‌آموزد، مگر با سفر از شناخته‌ها به ناشناخته‌ها. (نامشخص)

انسان حتي نمي تواند انديشه هاي خويش را به طور كامل به گفتار درآورد. (نيچه)

انسان، حيواني بيمار است. (ژان ژاك روسو)

انسان حيوان عجيبي است! همه چيز را كاوش مي كند، تا قله ي اورست مي رود، تا قطب شمال و كره ي ماه مي رود،…

انسان، حيوان ابزارمند است. (توماس كارلايل)

انسان، خداي انسان است. (نامشخص)

انسان خردمند با مشعـل دانش و حكمت، پيش رفته و راه بشريت را روشن مي سازد. (جبران خليل جبران)

انسان خردمند، تار و پودهاي اصلي زندگي را مي يابد. (ارد بزرگ)

انسان خود را نمي شناسد، مگر در هنگام فقر و بدبختي. (آلفرد دوموسه)

انسان خردمند مي‌تواند خرسند گردد به اينكه در ذهن خود توانگر باشد، ولي عكس آن، روي نمي‌دهد. (پرمودا باترا)

انسان خطاي آموزگارش را نشناسد، تا آنكه اختلاف [و ديگر نظرات] را بشناسد . (نامشخص)

انسان خودش از مرگ مي‌ترسد، ولي اسباب مرگ ديگران را فراهم مي‌آورد. (نامشخص)

انسان خودشكوفا يا انسان خودشكوفاي در حال رشد، انساني است كه در فرهنگي ويژه ريشه دارد، ولي در برابر آن فرهنگ مي‌ايستد و مي‌توان گفت…

انسان خوشبخت آن كسي است كه حوادث را با تبسم و اندكي دقت به علت وقوع آن تلقي نموده و بپذيرد. (نامشخص)

انسان خوشبخت نمي شود، اگر براي خوشبختي ديگران نكوشد. (نامشخص)

انسانِ خوشخوي و متمدن به راستي زيبا است. (نامشخص)

انسان خوشبختي را در آغوش خوشبختي جستجو مي كند. (نامشخص)

انسان دانا به جاي آنكه در انتظار يك فرصت خوب در زندگي بنشيند، خود، آن را به وجود مي آورد. (فرانسيس بيكن)

انسان در جهان همچون شبح سرگرداني است كه در عبور از اين راه حياتي، سايه اي از خود به يادگار نمي گذارد. (ويكتور هوگو)

انسان در دل طبيعت، همه‌ي داوري‌ها و ادعاهاي پوچ و توخالي خود را رها مي‌كند؛ زيرا طبيعت با داوري ميانه‌اي ندارد. (وين داير)

انسان در دنيا تنها است و در ميان همنوعان خود، تنها است و چشم داشتِ هيچ گونه آسايش و دلداري از هيچ جا ندارد. (جان…

انسان در طول زندگي، سرگرم ياد گرفتن است، ولي با اين همه، نادان مي‌ميرد. (مثل يوگسلاوي)

انسان در سختي و شكست مي تواند تولدي ديگر اما نيرومندتر پيدا كند. شوق فروتنانه و از روي راستي، براي ارزيابي كنش هاي خويش در…

انسان در كتاب از چيزهايي با خبر مي شود كه ديدن خود آنها امكان پذير نيست؛ زيرا عين آنها فرسنگها و يا قرنها و سالها…

انسان در كنار ديگران عاقل تر است تا در كنار خويش. (لاروشفوكولد)

انسان در مذهب، خشنودي نفس خويش را مي جويد؛ مذهب بالاترين وجه نقد اوست. (نامشخص)

انسان در مزه‌ي گيراي ماجراهاي بلندپايه و پيروزمندانه و در كارهاي نوآورانه است كه، شادي نهايي را مي‌يابد. (آنتوان دوسنت اگزوپري)

انسان در هر سني كه از كار باز ماند، بهتر است سال بعد بي درنگ بميرد. (توماس اديسون)

انسان در هر شرايط و جايگاهي، نبايد دنباله‌رو باشد. (رالف والدو امرسون)

انسان در هر كار مي بايست بداند كجا بايد ترمز كرد. (مثل فرانسوي)

انسان در همان لحظه كه تصميم مي گيرد آزاد باشد، آزاد است. (فرانسوا ولتر)

انسان، دنيايي از شگفتي ها است. (ارسطو)

انسان درگير عشق بي آنكه چيز خاصي از رويداد بداند مي تواند پيروز باشد. (فرناندو پسوا)

انسان راستگو برجسته ترين اثر خداوند است. (الكساندر پوپ)

انسان راستگو، خوش سيماتر است، سرنوشت، او را چنين نقش كرده و خورشيد شامگاهي تا حد خداوندي، سزاوار ستايش. (ويكتور هوگو)

انسان راستين همواره جهان و هستي را غني تر مي كند و از خود چيزي به هستي مي بخشد. (اشو)

انسان روش مند از آزادانديشي به دور است. (ژان پل سارتر)

انسان زماني تمام عيار، وحدت يافته، آرام، بارور و شادمان مي شود كه فرآيند فرديت كامل گردد؛ زماني كه خودآگاه و ناخودآگاه او بياموزند كه…

انسان زماني خود را مي شناسد كه به مرزهاي خود برسـد. (پائولو كوئيلو)

انسان زماني در كار سياست به آساني فريب مي خورد كه تصور مي كند ديگران را فريب داده است. (نامشخص)

انسان زماني دندان خرد را مي‌كشد كه لقمه‌ي بزرگتر از دهانش برمي‌دارد. (مثل ايرلندي)

انسان، زماني كه براي كمك به بچه‌اي زانو مي‌زند، از هر زمان ديگري بلندقدتر است. (نامشخص)

انسان زماني كه همواره به گونه اي عميق مشغول است از هر گونه گرفتاري رها است. (نيچه)

انسان ستمكارترين حيوان است. (نيچه)

انسان سراسر بي‌ريشه‌اي كه از سوي جامعه‌ي بي‌ريشه پشتيباني مي‌شود، شكست‌ناپذير است. (آبراهام مازلو)

انسان، سوژه اي سلطه جو نيست، بلكه صرفاً اُبژه و دريافت كننده ي هستي است، آفريننده ي زبان نيست، بلكه آفريده ي آن است. (هايدگر)

انسان شجاع پيوسته از گذشته، از كهنه و از آشنا دست مي شويد و هميشه آماده است تا به استقبال ناآشنا و ناشناخته برود. (اشو)

انسان شريف، شريف ها را جذب مي كند و راه ماندن با آنها را مي داند. (گوته)

انسان صادق كسي است كه حامي دوران ناداني خود نباشد. (نادر ابراهيمي)

انسان عاقل هميشه از بدگوييهايي كه از او مي شود، استفاده مي كند. (نامشخص)

انسان، فرزند كار و زحمت خويش است. (چارلز رابرت داروين)

انسان فروتن، كسي است كه در فضيلت خود، هم داراي باور است و هم فروتني دارد، ولي همچنين، توانايي درك محدوديت هر يك را نيز…

انسان قبل از هر چيز بايد حيوان خوبي باشد. (هربرت اسپنسر)

انسان كامل كسي است كه زندگي خود را به دست خود بسازد. (آرتور شوپنهاور)

انسان فقط پرسشهايي را مي شنود كه قادر به يافتن پاسخي براي آنها است. (نيچه)

انسان قدرشناس [ =سپاسدار ]، انسان بزرگي است كه سرانجام، چيزهاي بزرگي را در زندگي اش به دست مي آورد. (افلاطون)

انسان كوچك، به ويژه شاعر، چه پُرشور با واژه ها از دست زندگي مي نالد! به او گوش فرا دهيد؛ اما گوش فرا دادن به…

انسان، كودكي گم شده در «انبوه نمادها» است. (بودلر)

انسان، گرگ انسان است. (نامشخص)

انسان مانند رودخانه است؛ هر چه ژرفتر باشد، آرامتر است. (منتسكيو)

انسان، مالك و ارباب است، در حالي كه حيوان فقط يك ماشين خودكار است، يك ماشين جاندار است. وقتي جانوري ناله مي كند، نشانه ي…

انسان مجموعه اي از آنچه دارد نيست، بلكه مجموعه اي است از آنچه هنوز ندارد، اما مي تواند داشته باشد. (ژان پل سارتر)

انسان محكوم است كه آزاد باشد، چرا كه به محض پرتاب شدن به اين دنيا، مسئول كارهاي خويش است. (ژان پل سارتر)

انسان، محل اشتباه و فراموشكاري است. (بنجامين فرانكلين)

انسان مخالف هر چيزي است كه موقتاً در تملك اوست، بدون تيمارداري و جانفشاني براي آن ملك، برخوردي سودجويانه با آن دارد، يا در مقام…

انسان مذهبي سعادتمند است. هر جا كه باشد در معبد است. انسان سعادتمند معبد خود را همراه دارد. (اشو)

انسان ممكن است در برابر يك فضيلت، چاپلوس و متملق باشد. (نيچه)

انسان موجود عجيبي است! اگر به او بگوييد در آسمان خدا يكصد ميليارد و نهصد و نود و نه ستاره وجود دارد، بي چون و…

انسان مو به مو همان چيزي است كه مي پندارد؛ سرشت او جمع كل انديشه هاي او است. (جيمز آلن)

انسان موجودي است كه به همه چيز عادت مي كند. (داستايوسكي)

انسان، معيار همه ي چيزها است. (فيثاغورث)

انسان موظف است عاشق حقيقت باشد و بيان آن را به دليل عشقي كه نسبت به آن دارد، از تكاليف حتمي خود بداند. (ساموئل اسمايلز)

انسان موفق كسي است كه شكست مي خورد، اما خود را شكست خورده نمي داند. (جان ماكسول)

انسان مي تواند در هر زمان، هر رنجي را تاب آورد، مادام كه معنايي [ =چمي ] در آن بيابد. (ويكتور فرانكل)

انسان موفق كسي است كه با آجرهايي كه به سوي او پرتاب كرده اند، بناي محكمي بسازد. (نامشخص)