آنکه حق پُشتش نباشد از ظفر

آنکه حق پُشتش نباشد از ظفر
وای اگر گربه‌اش نماید شیرِ نر
(مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۲۹۸)

اغلب امور فرعی، کم‌ارزش و صرفاً مادّی و فانی ما را اغفال می‌کنند و به سوی خود می‌کشند؛ علّت این امر تکیه‌نداشتن به خداوند است.
برای رسیدن به مقصد و یا به تعبیر مولانا ظفر بر هر امری، چه مادّی و چه معنوی، اصل و شرطِ اول تکیه بر خداوند است. بدون تکیه بر خداوند، گمراهی و به بیراهه‌رفتن، و به تعبیر مولانا گربه را شیر نر دیدن، بسیار محتمل است. توجه به امور غیر اصیل، در کامِ فروع رفتن و فرع را اصل پنداشتن، خطای مهلکی است که جز به علّت انانیّت و فراموش کردنِ مددِ خداوند نیست.

علی منهاج