همنشینیِ مقبلان چون کیمیاست

یافتنِ انسان‌های پاکدل، روشن‌ضمیر و صاحب‌معرفت آسان نیست امّا جوینده یابنده است. کسانی هستند که حتّی دقایقی هم‌نشینی با آنها، مصاحبت و گوش فرا‌دادن به ایشان و حتّی به قولِ مولانا در سکوت به تماشای آنها نشستن حکمِ کیمیا را دارد. این انسان‌های بی‌ریا، صادق، پاکدل و عالِم چنان تأثیرِ عمیق و مثبتی بر آدمی می‌گذارند که گاه همهٔ وجودِ آدمی را دچار تحوّلی شگرف می‌کنند و چرخشی عظیم در شخصیّت و منشِ ما به وجود می‌آورند. ممکن است گاه از سخنانِ آنان چندان درک و دریافتی نداشته باشیم اما همان لحظاتِ حضور در محضرِ ایشان گویی مسِ وجودِ آدمی را به طلا تبدیل می‌کند. این نوادر به تعبیرِ مولانا مقبلان هستند. اینان کسانی‌اند که خداوند نظری خاص بر آنان داشته و در حقیقت درکِ محضرِ آنان گویی رسیدن به حضورِ خداوند است. اینان چنان از خلقِ نیکو و حسنات سرشارند که همچون قطراتِ باران بر جانِ آدمی فرو می‌ریزند و تری و طراوتی دلپذیر به وجودِ انسان می‌بخشند. خوشا به حالِ کسی که بختِ یافتنِ این افراد و درکِ محضرِ آنان را پیدا کرده است. کیمیای حقیقی همین انسان‌های عالِم، بی‌مدّعا و عاشق‌اند.

علی منهاج