بار دگر، خواجه! پشیمان شود
(مولانا، غزلیات شمس)
همنشینی با عشّاق یا اهل دل اثری نیکو و خوش بر آدمی میگذارد. غمها را میزداید و شادی بر جای آنها مینشاند. گرههای روحی را میگشاید و پر پرواز به او میدهد. قطره زمانی به دُر تبدیل میشود که به دریا پیوندد. عشّاق همچون دریایی هستند که در امواج پاک خود ناپاکیها را میزدایند. همنشینی با عشّاق را باید مغتنم شمرد که اگر چنین فرصتی از دست رود به تعبیر مولانا پشیمانی و افسوس به بار خواهد آورد.
علی منهاج





