هر درونی که خیال اندیش شد

هر درونی که خیال اندیش شد
چون دلیل آری خیالش بیش شد
پس جواب او سکوتست و سکون
هست با ابله سخن گفتن جنون
(مثنوی/دفتر دوم)

افرادی که دچار توهّم، خیالات ناراست و غیر منطقی هستند نباید در یک گفتگوی استدلالی مخاطب ما قرار گیرند. نمی توان با چنین افرادی گفتمانی موثر داشت یا با کمک دلیل و برهان آنان را مجاب نمود. مولانا می گوید بهترین گزینه آن است که در مقابل چنین شخصی سکوت کنیم و او را رها کنیم. این تصمیم بهترین انتخاب است زیرا کمترین آسیب متوجه روح و روان ما خواهد شد.

علی منهاج