هر بها که گوید او را می خرم

هر بها که گوید او را می خرم
در زیان و حیف ظاهر ننگرم
(مثنوی/دفتر ششم)

ما آدمیان از روی ظواهر، به یکدیگر بها می دهیم و ارزش گذاری می کنیم. مدام مشغول سنجیدن اعتبار افراد هستیم و بر اساس چنین سنجش هایی با دیگران وارد معامله و خرید و فروش می شویم. یکدیگر را محک می زنیم، ارزیابی و قضاوت می کنیم، سود و زیان را می سنجیم و دوست یا دشمن می شویم. اما خداوند نه به ظاهر بندگان نگاه می کند و نه به مال و منصب آنها توجهی دارد. رفتارهای ما هیچ سود یا زیانی به او نخواهد رساند. هیچ کس جز خداوند چنین توان و قدرت مطلقی ندارد که بدون ذرّه ای سود و توقّع با آدمی وارد معامله شود؛ رایگان بدهد و هیچ نستاند؛ ببخشد و مجال جبران دوباره به خطاهای آدمی بدهد. فقط خداوند است که چنین مطلق بی نیاز و سخی است. مهربانی که صفت او کرم تام است.

علی منهاج

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *