من نظر بازگرفتن نتوانم همه عمر

به تعبیر سعدی از معشوق نمی‌توان نظر بازگرفت. معشوق چنان در جان و دیدۀ عاشق می‌نشیند که به گفته مولانا “اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم”
معنای عشق همین است؛ تسخیر عاشق توسط معشوق. اتّحادی که امکان شکست آن غیرممکن است. همان که در فرهنگ عامه به: یک روح در دو بدن معروف است.
سعدی بر همین سیاق می‌گوید گرچه می‌دانم که نمی‌توانم از عشق تو جدا شوم، تو مبادا مرا فراموش کنی. نظر و لطف تو برای من همچون آب حیات است. یک لحظه روی گرداندنِ تو از من با نیستی من برابر است.
بزرگترین لطف و نعمت از سوی خداوند بر بنده این است که او را به حال خود وانگذارد و رهایش نکند
مهم نیست که جماعتی از کسی رو برگرداند زیرا تا خداوند نظرش با اوست، پناهی مطمئن دارد و همین پناه است که برتر از هزاران پناه دیگر در عالم است.

علی منهاج