مُبتلیٰ چون دید تأویلاتِ رنج

مُبتلیٰ چون دید تأویلاتِ رنج
بُرد بیند کِی شود او ماتِ رنج؟
(مثنوی، دفتر پنجم)

بر دلِ همهٔ ما در طولِ زندگی رنج هایی می‌نشیند که اجتناب‌ناپذیر است. مولانا این رنج ها را بی‌سبب نمی‌داند و آنها را در واقع گنج‌هایی می‌داند که گرچه ظاهراً آزاردهنده و سخت است، در‌شان لطف و مهرِ خداوند نهفته است. اگر باطن و حکمتِ این رنج ها را کشف کنیم و باور داشته باشیم که خیری در آنها وجود دارد و خداوند بی سبب آنها را بر دلِ ما فروننشانده است، هرگز مقهورِ آنها نخواهیم شد و برعکس، خود را موردِ لطف خواهیم دید و سختی را مایهٔ کمالِ بیشترِ خود خواهیم دانست و بس سودها که از آنها خواهیم برد. از دیدگاهِ مولانا رنج ها را می‌باید که تأویل کرد؛ یعنی به حکمتی که در ورایِ آنها قرار دارد اندیشید و آن را کشف کرد.

علی منهاج

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *