گر سایهٔ برگ گُل فِتَد بر تو

در نزدِ عاشق لطیف تر از معشوق وجود ندارد. این لطافت در همه ی اجزای وجودِ معشوق هویداست. جسم و روح، هر دو نزدِ معشوق از لطافتی خاص برخوردارند. لطافتی که معشوق را در چشمِ عاشق زیباترین جلوه ها می بخشد، که همان جنبه ی جسمی اوست و از سوی دیگر رفتار و شخصیّتِ او را به نیکوترین وجه در چشمِ عاشق می آراید، که در حقیقت جنبه ی روحی او است. لذا نه تنها بخشی یا جنبه ای از معشوق لطیف است که همه یا کلِّ معشوق نزدِ عاشق لطیف است. مولانا در تمثیلی معشوق را چنان لطیف به تصویر می کشد که می گوید حتی اگر سایه ی گل بر او بیفتد، اثری از سایه بر او می ماند.

علی منهاج