غافل اند این خلق از خود ای پدر

از عادات بد و گناهان بزرگ، غیبت کردن، برشمردن عیب دیگران و بیان آن عیوب برای همگان است. بی تردید هر انسانی زشتی ها و معایبی دارد. هیچ کس کامل و پیراسته از سیئات نیست. مولانا علت اصلی عیب جویی و غیبت را غفلت از خود می داند. آنکه به خود می پردازد، رفتار و کردار خود را مرتباً بررسی و نقد می کند، بد و خوب ها را تشخیص می دهد و جدا می کند، و در پی اصلاح خود است؛ مجالی برای عیب جویی و غیبت درباره دیگران نخواهد یافت.

علی منهاج