ساعتی گرگی در آید در بشر

انسان آمیزه‌ای از صفاتِ نیک و صفاتِ بد است. گاه صفاتِ نیکِ انسان خود را نشان می‌دهند و گاه صفاتِ بد ظاهر می‌شوند. به تعبیرِ مولانا، ساعتی انسان دارای خویِ گرگ می‌شود و درندگی بر او چیره می‌گردد و ساعتی خویی نیک، زیبا و یوسف‌رخ همچون ماه درخشندگی می‌کند. انسان نه یکسره نیک و نه یکسره بد است؛ بلکه صفاتِ نیک و بد دایماً به نحوی ظهور می‌کنند و این امری طبیعی و ذاتی در انسان است. در این میان آنچه مهم است آگاهی از ظهورِ این صفات و در مهار گرفتنِ صفاتِ بد است. ناآگاهی و مهار نکردنِ صفات بد است که می‌تواند هم به ضررِ خودِ انسان تمام شود و هم آسیب و حتی فاجعه برای دیگر انسان‌ها به بار آورد. انسانی پیروز و سعادتمند است که در حدِّ توان و با تکیه بر آگاهی، صفاتِ نیک را در خود پرورش دهد و اغلبِ مواقع صفاتِ نیک او مجال ظهور و جلوه یابند.

@علی_منهاج