تو ازو آن رزق خواه و نان مخواه
(مثنوی، دفتر ششم)
مولانا مشفقانه به ما نکتهای راهگشا میآموزد و میگوید که از خداوند عمری طولانی بدونِ عشق و عزّت درخواست مکن؛ عمری طلبکن که با عشق و عزّت همراه باشد. از دیدگاهِ مولانا عمرِ طولانی به تنهایی فایدهای ندارد؛ همانگونه که به جایِ طلبِ نان باید طلبِ رزق کنیم. اگر نان طلب کنیم تنها رزق مادّی خواستهایم اما رزقِ حقیقی تنها امور مادّی نیست بلکه هر لطف و عنایت و نعمتی از طرفِ خداوند رزق است. پیامِ اصلیِ جلال الدّین رومی این است: از پروردگار دو نعمت طلبکن؛ رزقِ معنوی و عشق.
علی منهاج





