درد آمد بهتر از مُلکِ جهان

دردها و مشکلات از هر نوعی که باشند رنج‌آورند. هیچ درد یا مشکلی را نمی‌توان یافت که در آن نوعی رنج نباشد. اما دردها گرچه ظاهراً رنج تولید می‌کنند، می‌توانند برای ما منبع آگاهی و بیداری نیز باشند. بسیاری از کسانی که به خداوند معتقدند _ و البته حتی برخی که به خداوند معتقد نیستند _ در هنگام درد به یاد او می‌افتند و او را می‌خوانند و از او طلب صحّت می‌کنند؛ گاه به عیان و گاه در نهان پروردگار عالم را صدا می‌زنند و از او یاری می‌جویند.
مولانا درد را اسبابی می‌داند که انسان دردمند را متوجه خداوند می‌کند. او وجود درد را بد نمی‌داند بلکه آن را قدر می‌نهد و راهی می‌شمارد که انسان متوجه وجود خداوند می‌شود.
خاصیّت دیگر درد این است که انسان به ضعیف بودن خود پی می‌برد و شاید به این آگاهی برسد که در برابر عظمت خداوند موجودی آسیب‌پذیر است و در هر لحظه محتاج اوست.

علی منهاج