حق به گوش او معمّا گفته است
(مثنوی، دفتر اول)
تردید و دودلی همیشه نشانه پریشانی و آشفتگی نیست. مولانا بر این عقیده است که تردید و شکّ گاه نشان آن است که خداوند در دل انسان راز و سرّی نهاده و به تعبیر دیگر در گوش او سخنی عجیب و رمزآلود خوانده است. ریشهیابی و یافتن علت آشفتگی روح کلید بیرون آمدن از این آشفتگی است.
اما گاه انسان هر تلاشی میکند تا کلید معمّا را بیابد موفق نمیشود؛ زیرا این خود خداوند است که در زمان و مکان مناسب و دقیقا به وقت آن آشفتگی، دودلی و تردید را خواهد زدود و راه درست را به طریقی نشان انسان خواهد داد.
علی منهاج





