در آبی که پیدا نگردد کنار

اهدافِ دست‌نیافتنی و واهی و دور از حقیقت گاه چنان انسانِ خودشیفته و مغرور را در کام می‌کشند که موجبِ هلاکِ آنها می‌شوند. به تعبیرِ سعدی اگر در دریا هستی و ساحلی پیدا نیست به خیالِ شناگر بودن و با دریا در افتادن خود را به هلاکت نینداز. توهّمِ کسی بودن و داشتنِ تصویری بس بزرگ‌تر از آنچه هستیم، تکبّر ورزیدن و انانیّت نه تنها ما را به آن مقصدِ خیالی و دور و دست نیافتنی نخواهد رساند بلکه خطراتِ بسیاری را در پی خواهد داشت. درست این است که هر کاری در عینِ تواضع و با تکیه بر عقل و واقع‌بینی انجام شود نه با تصویری بس بزرگ‌تر و دورتر از خود٬ که حاصلی جز ناکامی نخواهد داشت.

علی منهاج