خاک را بین خَلق رنگارنگ را

دنیای خاکی رنگارنگی که ما به آن دلبسته ایم روزی بی رنگ خواهد شد و به خاک خواهد پیوست. رنگارنگی دنیا عاریتی است و چند صباحی بیش دوام نخواهد آورد. روزی مرگ نه تنها ما را که هر چیزی را که در این عالم خاکی وجود دارد در کام خود خواهد گرفت و اثری بر جای نخواهد ماند. یاد مرگ این سود را دارد که به این جهان رنگارنگ، بزک کرده و وسوسه آمیز کمتر دل خواهیم بست و توجه مان بیشتر به اموری معطوف خواهد شد که غیر خاکی و باقی اند. اموری که پس از مرگ نیز به جا خواهند ماند. مثالی از این امور باقی نام نیک است که همچون خود مولانا هنوز پس از قرن ها خورشیدی است که می تابد و گرما می بخشد.

علی منهاج