بستهاند این بیحیایان بر زبان
(مثنوی، دفتر چهارم)
یکی از کارهایی که ریاکاران و منافقان انجام میدهند تا دیگران را به کجی و گمراهی بکشانند این است که حرفهای بزرگان و عارفان را بر زبان میآورند. به تعبیرِ مولانا، این بیحیایان، با زبان خود حرفِ پارسایان را میدزدند و بر مردمِ ساده و پاک میخوانند تا با ظاهرسازی از ایشان سوء استفاده کنند و به مقاصدِ پلیدِ خود برسند. نباید تنها به ادعا و سخنانِ ظاهریِ دیگران بسنده کرد و در حقیقت مهمتر از حرفِ هر کس عملِ اوست. اگر عمل با حرف یکی باشد و هر دو برای راهنمایی، ارشاد و صلاح باشد آنوقت است که میتوان به آن شخص اعتماد کرد و حرفهایش را آویزهٔ گوش کرد و اعمالش را سرلوحهٔ زندگی قرار داد.
علی منهاج





