چون ببینی مَشک پر مکر و مجاز

چون ببینی مَشک پر مکر و مجاز
لب ببند و خویشتن را خُنب ساز
(مثنوی، دفتر ششم)

مکر و مجاز از رایج‌ترین صفات بسیاری از ما آدمیان است. گاهی خود واقعی را گم کرده‌ایم و انواع نقاب‌ها را برای پوشاندن آن بر چهره می‌زنیم.
هیچ‌کس از زدن این نقاب‌ها مستثنی نیست. آنچه هست میزان و شدت و ضعف آن است. این نقاب‌ها معمولا با توجه به فضا و موقعیتی که ما در آن قرار می‌گیریم تغییر می‌کنند و خود را با آن هماهنگ می‌کنند.
مولانا در مواجهه با این وضع و دربارۀ چنین افرادی ما را به سکوت یا دوری کردن از آنها توصیه می‌کند.
هر قدر آدمی خود را از چنین افرادی دور نگاه دارد، مکر و ریا در خود را کاهش می‌دهد. این افراد ناگزیر بر ما تاثیر می‌گذارند .
گرچه ما خود نیز پشت نقاب‌هایی پنهان هستیم، دوری گزیدن از نقاب‌های دیگران و همکلام نشدن با آنها کمک به خود است تا مگر کمتر به نقاب‌های دیگر آلوده شویم.

علی منهاج

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *