جان گشاید سوی بالا بال ها

تن از جنس خاک است و جان از جنس افلاک. مدیریت کردن نیروهای درونی که هر یک رو به سویی دارند، کار ساده ای نیست. تن خوراک های زمینی را جستجو می کند و روح تنها روزی های آسمانی را می طلبد. در این جدال گاه پیروزی با تن و گاهی با روح است. زمین برای روح جایی ناخوش و تنگ است از همین رو می خواهد هر چه زودتر بال بگشاید و به آسمان بر پرد تا به جایگاه اصلی خود بازگردد؛ اما تن است که روح و جان را در چنگال خود گرفته و با همه توان مانع پرواز او می شود.

علی منهاج