طوقِ اَعطَیناکَ آویزِ برت
(مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۵۷۴)
بر سر انسان تاجِ کرامت و بزرگی نهاده شده و گردنبندِ عطایای الهی بر سینهٔ او آویخته شده است. خداوند در سورهٔ کوثر آیهٔ ۱ میفرماید: اِنّا اَعطَیناکَ الْکوثَر (ما به تو بخشیدیم کوثر را)؛ یعنی [ای انسان] ما به تو بالاترین مقام را بخشیدیم. سزاوار نیست که انسان چنین مقامِ رفیعی را به ارزانی و برای اهدافِ دون مادی و دنیوی بفروشد. قدر و منزلتِ چنین مقامی اولین قدم در خودشناسی است. کسی که کرامتی الهی برای خود قایل نشود، نمیتواند قدمهای بعدی را برای حقوق و تکالیفِ خود و نیز رشدِ انسانی و معنوی بردارد.
علی منهاج





