باوفاتر از عمل نَبْوَد رفیق
(مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۰۵۱)
حدیثی از پیامبر اسلام (ص) نقل است که فرمودند: «ناگزیر تو را همنشینی است که با تو به گور شود در حالیکه زنده است و تو با او به گور شوی در حالیکه مُردهای. اگر آن همنشین بزرگوار باشد تو را بزرگ دارد، و اگر فرومایه باشد تو را خوار کند. آن همنشین، عمل توست. پس تا میتوانی عملِ خود را اصلاح کن.» مولانا سخنِ پیامبر را نقل و بر آن تأکید میکند که مراقبِ اعمالِ خود باشیم. اعمالِ انسان حتی در گور با آدمی است و در عالمِ دیگر نیز او را رها نخواهد کرد. به تعبیرِ پیامبر، اعمالِ انسان وفادارترین همراهِ آدمی است؛ یعنی امری جداناشدنی از اوست. اگر این اعمال نیک باشند خوشا به حالِ انسانی که چنین رفیقی دارد و اگر بد باشند چه همنشینِ تلخی را برگزیده است.
علی منهاج





