نامِ خود کردی امیرِ این جهان
(مثنوی، دفتر چهارم)
کسانی که همهٔ عمر خود را صرف مالاندوزی و لذتجویی از دنیا میکنند معمولا بر اساس توهّمات خود چنین میپندارند که آقا و امیر جهان شدهاند و برندهٔ بی چون و چرای زندگی هستند؛ اما در واقع اسیرانیاند که همواره غلامی دنیا را کردهاند و در خدمت این جهان مادّی بودهاند بیآنکه بدانند. به تعبیر مولانا مسئله را کاملا برعکس فهمیدهاند. گمان کردهاند که رسیدن به مال و منال بسیار همان رسیدن به آقایی و سروری است درحالی که همچون بردهای همهٔ عمر خود غرق اجرای فرامین امور دنیوی و جهان مادّه بودهاند.
علی منهاج





