باده با محتسب شهر ننوشی زنهار

گاه با کسانی برخورد کرده‌ایم که گویی ناسپاسی در ذات آنهاست و هرگز بویی از قدردانی و قدرشناسی نبرده‌اند. این اشخاص نه تنها به سود و منفعت خود می‌اندیشند و توقّع هزار خدمت از دیگران دارند بلکه اگر فرصت کنند ضرر و زیانی نیز به کسی که خدمت کرده ‌است می‌رسانند. به تعبیر حافظ، باده را می‌خورند و جام را می‌شکنند. این اشخاص در هر قشری پیدا می‌شوند. به توصیه حافظ بهترین کار دوری جستن و همنشین نشدن با آنهاست.

علی منهاج