این همه عالَم طلبگارِ خوشند

همۀ آدمیان طالب خوشی هستند. طالب خوشی بودن فی‌نفسه خوب است و ایرادی بر آن نیست. در واقع خوشی‌ها نیاز انسان است و نباید از آنها دوری کنیم و خود را محروم نماییم.
نکته اما اینجاست که خوشی‌ها را از هم باید تمیز داد. خوشی‌هایی هستند که ممکن است برای جسم فایده‌ای نداشته باشند اما برای روح و روان آدمی بسی سودمندند. این نوع خوشی‌ها ماندگارتر، باارزش‌تر و بنابراین مطلوب‌ترند. خوشی‌هایی که تنها جسم را فربه کند و بر روح تاثیر مثبتی نگذارد، نمی‌تواند برای همیشه با انسان بماند.
اثری که گوش دادن به یک موسیقی خوب بر روح و روان آدمی می‌گذارد از لذت زودگذر یک غذای خوشمزه بسی ماندگارتر است و حتی گاه تاثیری ابدی با خود به همراه دارد.
علی منهاج