تا پدید آید که حیوان جنسِ کیست
(مثنوی، دفتر دوم)
بر سر راه همه ما آدمیان وسوسهها و جذابیتهایی قرار میگیرد. برخی از ما مفتون این جذابیتها میشویم و وسوسهها ما را میفریبند. مولانا از زبان ابلیس میگوید که این دامها یا به تعبیر ابلیس، علفها را من بر سر راه آدمیان قرار میدهم تا آنها را بیازمایم. به بیان دیگر ابلیس میگوید که میخواهم ببینم چه کسی قدرت تشخیص درست از غلط را دارد و میتواند سیاه را از سفید تمیز دهد. چه کسی مقام انسانیت خود را حفظ میکند و چه کسی به سطح حیوانیت سقوط میکند. در این بین مولانا به ما هشدار میدهد که با آگاهی، عقل، اراده و اختیار راه را از چاه تشخیص دهیم. به تعبیر سادهتر علف را از گل تمیز دهیم تا به سلامت راه مقصود را طی کنیم.
علی منهاج





