ای دهندهٔ قوت و تمکین و ثبات

ای دهندهٔ قوت و تمکین و ثبات
خَلق را زین بی‌ثباتی دِه نجات
(مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۱۱۹۷)

مولانا برای کسانی دعا می‌کند که هر روز رنگ عوض می‌کنند و به اصطلاح نان را به نرخ روز می‌خورند. این نوع شخصیّت حاصلِ نااستواری، عدمِ ثباتِ روحی، خالی بودنِ درون و فقدانِ هویّتی ثابت و قوی است. مولانا از خداوند می‌خواهد که این افراد را هدایت کند و از این بی‌ثباتی نجات دهد، گرچه این افراد بدون همّتِ خویش به هیچ تغییری دست نخواهند یافت. قبل از آنکه خداوند دستگیری کند، این خودِ انسان است که باید به فکر چاره افتد، خود را دوست بدارد و برای نجاتِ خویش کاری انجام دهد.

علی منهاج