طاووس ز نقش پر خود دام بدوش است
بیدل چه عجب گر ز هنر در قفس افتم
شرح:
اینجا باز ضرر های عرض وجود را بیان میدارد، میخواهد به زبان بیدل بگوید: «آفت نرسد گوشهء تنهایی را» طاووس را مثال می آورد که از ارزشمندی و شهرت نقش پر خود همیشه در راهش دام گسترده میشود و صیادان برای منفعت خود آنرا به قفس می اندازند.
اینجا بیان میدارد که؛ جای تعجب نیست که کسی از شهرت و هنر خود به دام و قفس افتد. در آن زمانه ها بسیاری از دانشمندان و هنرمندان بخاطر بغض مقامات و حسد اطرافیان مورد آزار و اذیت قرار میگرفتند. شاید مطلب بیدل همین باشد؟
بیدل چه عجب گر ز هنر در قفس افتم
شرح:
اینجا باز ضرر های عرض وجود را بیان میدارد، میخواهد به زبان بیدل بگوید: «آفت نرسد گوشهء تنهایی را» طاووس را مثال می آورد که از ارزشمندی و شهرت نقش پر خود همیشه در راهش دام گسترده میشود و صیادان برای منفعت خود آنرا به قفس می اندازند.
اینجا بیان میدارد که؛ جای تعجب نیست که کسی از شهرت و هنر خود به دام و قفس افتد. در آن زمانه ها بسیاری از دانشمندان و هنرمندان بخاطر بغض مقامات و حسد اطرافیان مورد آزار و اذیت قرار میگرفتند. شاید مطلب بیدل همین باشد؟
