کی در قفس و دام هوا و هوس افتم
آن شعله نیم من که به هر خار و خس افتم
شرح:
اینجا باز به استفهام انکاری با کلمهء «کی» می پرسد و بیان میدارد که؛ من کسی نیستم که در قفس دام، هوا و هوس خود را محصور دارم و شعله ای نیستم که به هر خار و خس خود را گرفتار نمایم. در حقیقت انسانهای را که در دام هوا و هوس مادی گرفتار اند کسانی میپندارد که در قفس محصور باشند و ساحهء دید و پرواز شان همین اشیای خسیس است.
و شعله را هم از خود پست تر می نماید و میگوید که انسان برتر و آزاده از شعله هم روشن تر و با استغناء تر است و نمیخواهد که خود را به مادیات و هوا و هوس که همانند خاشاک اند بچسپاند. بلکه نا دیده از کنار اینها میگذرد.
آن شعله نیم من که به هر خار و خس افتم
شرح:
اینجا باز به استفهام انکاری با کلمهء «کی» می پرسد و بیان میدارد که؛ من کسی نیستم که در قفس دام، هوا و هوس خود را محصور دارم و شعله ای نیستم که به هر خار و خس خود را گرفتار نمایم. در حقیقت انسانهای را که در دام هوا و هوس مادی گرفتار اند کسانی میپندارد که در قفس محصور باشند و ساحهء دید و پرواز شان همین اشیای خسیس است.
و شعله را هم از خود پست تر می نماید و میگوید که انسان برتر و آزاده از شعله هم روشن تر و با استغناء تر است و نمیخواهد که خود را به مادیات و هوا و هوس که همانند خاشاک اند بچسپاند. بلکه نا دیده از کنار اینها میگذرد.
