ای رشک بدر و خاور، ای نور چشـم مستان

مـی مــیـرم از فــراقــت، ای سرور غـیوران
بـر لـب رسـیده جـانـم، بـنـمـا جـمـال و بستان

روز و شبان خدا را، دارم ز هجـرت ای شـاه
چشـمی ز خـون جـاری، قـلبی چو زار بریان

چون طره ات عیان شد، دل از برم روان شـد
بسـتم بـه کـفـر زلـفـت، اسـلام و دیـن و ایمان

سـر خـیل عشقـبازان «مستانه شاه» را خواند
آن شـاه کشـور حُســن، ســردار جـمله خوبان

حضرت سید مستان شاه (رح)