شاهدم مَصحَف یگانه اوست

شد مُشَبَک دلم ز تیر نگاه
سینه ام بس زبس نشانه اوست

نیستم فارغ از وصال صنم
قُربَتم دَم بَدم بخانه اوست

رهزن کاروان اهل فنا
غمزه چشم عاشقانه اوست

نیست غیری به محفل کونین
همه جا حُسن جاودانه اوست

نــه ازل نـــی ابـــد بـــود او را
هر دو یک بنده ای بخانه اوست

بر همه عاشقان بی دل و دین
نسبت و حشمت شهانه اوست

بر تجلای وجه محبوبان
پرتو نور دلبرانه اوست

گشته فانی ز خویش مستانشاه
باقی اش ذات جاودانه اوست

حضرت مستانشاه کابلی قدس سره

تذکره الاولیا عطار نیشابوری