نـالــد دریــن مـاتمســـرا بـا زخــم عصــیان در بغل
در عشــق جــانــان ســوخــتم درس وفـــا آمــوخــتم
دارم عجــب میخــانــه ای بـا شــور و افغان در بغل
لطفــی بمــن دارد نهــان آن دلــبــر شــیریــن زبــان
دور از وصالـش می تـپــم بــا داغ هـجــران در بغل
یـــادی اگـــر آیـــد بـــه دل از خــنجــر مــژگــان او
جانم ز تن آیـد بـــرون بـــا تیــر و پیــکــان در بغــل
بــی خــانــمـــان افــتاده ام افــتان و خیــزان میــروم
بــی پــا و ســر هسـتم روان بــا تیــغ عــریان در بغل
صد بار اگر ویران شوم در خاک و خون غلطان شوم
آبــاد میســازد مــرا بـــــا نـــــور ایمــــان در بغــــل
عشــق تــــرا مـــن ســـالهــــا پنهــــان نمـودم از حیا
رســـوا شــــدم از دســت ایـــن آئیــنه داران در بغـل
در خــون تـپـیــدم بـیــنــوا از خــود رمــیدم بــار ها
«بیرنگ» شــدم از رنـگ هـا تصـویر جانان در بغل
حضرت استاد بیرنگ (رح)
