بد نیستم ولی تو مرا شاد فرض کن

کوهم ولی بلندی اندیشه ی مرا
قبری برای مردن فرهاد فرض کن

در کنج سینه این ده آتش گرفته را
با رفت و آمد خودت آباد فرض کن

زیباترین حقیقت ممکن همین تویی
جز گیسوان خود همه را باد فرض کن

از قبله یی که رو به خداوندی تو نیست
با احترام بگذر و الحاد فرض کن

غیر از تکان پیرهنت زیر آفتاب
هر سایه را سیاهی صیاد فرض کن

دیوانه ام ولی تو مرا دست کم نگیر
شعر مرا جنون خداداد فرض کن

شهیر داریوش