خوب من خود را چه زیبا در دلم جا کردهای
ماهواری در دل این برکه بلوا کردهای
ماهواری در دل این برکه بلوا کردهای
مشهد و بلخ و بخارا را نشاندی گرد هم
چتر این رنگین کمان را روی ما وا کردهای
بوی جوی مولیان میآید از اقصای شرق
ای امیر شهر دل، عزم بخارا کردهای
پل شدی در مرزهای سرزمین فارسی
از فراز آن خراسان را تماشا کردهای
بیت بیت اشعار بیدل را تو در هر صبحگاه
سفرهای گسترده با نان و مربا کردهای
جاده پیمای تکی با رخش بیهمتای خویش
تازگی با من بگو؟ قصد کجاها کردهای
شرح کن این زندگی را واژه واژه، حرف حرف
بیدلی کن بیدلیها را تو معنا کردهای
زینب بیات
