بــاز تنهــــا منـــم و جلـــوه زیبـــایی شب
باز عــــاشق شــــده ام عاشق تنهایی شب
باز مردم همـــه خوابیده و من مست خیال
جامها بــرده ام از ســــاقی رویـــایی شب
وه چـــه زیبــــاست کــه با دیده دل میبینم
باز مهتـــاب مـــرا ((دختر من)) میخـواند
دعــوتم میکند از لطف به جانخانه خویش
و به صد نــــاز و ادا سوی وطن میخواند
باز پیــرامن دل وســوسه هـــا حلقه زدند
کــه ازین غمکده بیـــرون ببرم مایه جان
شاد پـــرواز کنـم ســــوی افقهــــای سپید
بــــدر آرم ز قفس گنج گــــــرانمایه جان
گر ازین تیره سرا رخت ببندم چه عجب
خانه ام گوشه یی از مــاه خدا خواهد شد
روح من تا دل انوار خــــدا خواهد رفت
دل مـن مــــامن آیـــــات بقا خـــواهد شد
مـــــرغ بی بال و برم شوق پریدن دارم
دیده بـــر دست تــــــوانای که باید دوزم
گر کســی نشکنــــد این حلقه پولادین را
لاجـــــرم در عطش وسوسه ها میسوزم
تو مـــــرا تا بـــــه سرانجام توانی بردن
آه، ای شعر فسونکــــار مــــدد کاری کن
بی وجود تــــوبه دل اینهمه هنگامــه بود
تو مرا وسوسه کردی، تو مـرا یاری کن
نادیا انجمن
