ما دل به چین زلف دلارام بسته‌ایم در باده لبش طمع خام بسته‌ایم آخر توان به کعبه کویش طواف کرد چون عزم جزم کرده و…

مائیم و دلی ز دست رفته در پای فتاده، پست رفته در کوی تو پارسا رسیده وز پیش تو بت پرست رفته ز افتاده دل…

مبارک، منزلی کان خانه را ماهی چنین باشد همایون، کشوری کان عرصه را شاهی چنین باشد یک امروزی عتاب آلوده دیدم روی او، مردم کسی…

مرا اگر چه ببینی و رو بگردانی دلم چگونه از این آرزو بگردانی؟ بدوستی که نگردانم از جفای تو سر اگر به خاک سرم را…

مرا چشمی است از لعل تو در خون جگر پنهان سری بر آستانت گشته اندر خاک در پنهان به روی لاله‌گون یک ره به گلگشت…

مرا در عشق بهبودی نمانده است ز سودای بتان سودی نمانده است دلم رفته است و آهی مانده بر جای از آن آتش بجز دودی…

مرا دلی است بدان زلف تابدار یکی مرا سری است بر آن خاک رهگذار یکی ز لوح خاطر عاطر غبار غیر بشوی که شرط عشق…

مرا سری است که بر خاک آستانه اوست چو تیر غمزه کشد جان و دل نشانه اوست شب دراز چه پرسی که چیست حالت شمع؟…

مرا عشقت از ره برون می‌برد به کوی ملامت درون می‌برد گر اینست زنجیر زلف، ای حکیم ترا هم به قید جنون می‌برد به تاراج…

مرا کشتی، متاب آن گوشه ابرو به عیاری کمان بر من مکش جانا، که تیری خورده‌ام کاری به فریاد خود آزار سگ کویت نمی‌خواهم که…