تو رفتی و تصویر تو در دیدۀ من ماند، خندیدن و تقریر تو در دیدۀ من ماند. رفتی و نرفت ابرو و مژگان تو، از…

تو رفتی و در سینه گره شد نفس دل؛ باز آی و علاجی بکن، ای دادرس دل! دل، بلبل پربسته بود بی گل رویت؛ واین…

تو کاندر بزم وصلی، درد هجران را چه می دانی، تو کاندر پیش جانانی، غم جان را چه می دانی. تمام عمر خود ای خواجه،…

تو می خوانی به از بلبل به یاد آشیان، ای گل. گل خواننده ای تو، خوب می خوانی، بخوان، ای گل. زهی آن لحن داوودی…

جان می دهد به من، جان… آواز را ببینید! دل می رباید از من، دل… ناز را ببینید! چشمش چو بر من افتد، دل را…

جانی نه و سری، که به پایت نهاده نیست؛ الحق، اصول دلبری، از این زیاده نیست. عشق تو را، به هستی عالم نمی دهم، این…

جانا، دلم که پیش تو چون بره راحت است، تنها که هست، جنگره چون ببر می شود. چشمم که پیش روی تو رخشان ستاره است،…

چه خوش آنکه بیرق خون به پا، پی قطع ریشۀ اغنیا شود و زند به جهان ندا، که گروه کارگر، الصلا! همه شهر غرقۀ خون…

چه کرده ام که ز جانان خود جدا شده ام؛ چه گفته ام که گرفتار این بلا شده ام. به من نگفته کسی تاکنون، گناهم…

چو جان بنشسته بد دوش آن بت مه رو، به پهلویم، کنون جان رفته و مانده فقط زانو، به پهلویم. به جرم اینکه در عالم…