امید های بهی با این تن شکسته و خسته نشسته ام در خویشتن شکسته ام و سخت خسته ام لب باز کرده ام که کلامی…

از دور از همیشه، فراندوز بامنی ای آشتی روزنه و روز بامنی با دف به همصدایی یک نغمه ی شگفت در عاشقانه های شب افروز…

ادعای محض بهانه های تازه کو که شب ستاره گسترد به زیر گام های تو؟ ببین که دستهای ما به هیزم دقیقه ها شراره وار…

یاس و امید چگونه می مانی در سراشیب ترسناک تنهایی؟ با این همه سنگیِ وشکیبایی؟ ابر را آذرخشی آزرد و نرمش باران را غرش تندری…

همریشه سخن من با تو می گویم که میدانی زبانم را و حتی واژه های تیت و پاشان روانم را سخن من با تو می…

هوای گریه هوای گریه کرده ام به روی شانه های تو عبور تلخ کرده ام دوباره از هوای تو به خواب من نشسته ای میان…

همصدا تا از زبان جنگل لبیک می شنودم با بالی از ترانه پرواز می نمودم می بست دست باران تا چشم لحظه ها را از…

همه آیینه ام تو بازتابی کویرم تو صدای پاک آبی تو میگویی من از تو ناگزیرم، برای من مگر تو انتخابی؟ حمیرا نکهت دستگیزراده

نوروز نوروز بی بهار نیاید ورآیدم به کار نیاید زین شیوه های خسته و خالی آسایشی به بار نیاید شیوا ترین ترانه ی تقوا هموزن…

هـــر صبح از سلام تــــــو آغاز میشوم در ابتــــدای چشــــــم تو پرواز میشوم یک عمر در سکوت تو در بند مانده ام یک روز از…