علی رضا رحمانی

تلفیق جالبیست حجاب سیاه را وقتی احاطه می کند آن روی ماه را اینسو نگاه خسته ی مردی به سوی تو از یاد برده است…

از درد چند ساله ی تو جنگ گریه کرد تاریخ هم به خاطر این ننگ گریه کرد حتی ترانه های هریرود و دایتی جای سرود…

دست از تو شست نام خودش را گذاشت مرگ احساس انتقام خودش را گذاشت مرگ پی برده بود زندگی آسان نمی شود در دست خویش…

یکباره دست برد و تو را هم کنار زد تن را به سمت آب کمی بی گدار زد افتاده بود گوشه ی تنهایی خودش از…