رابعه بلخی

  از بلخ تا ابدیت؛ روایت شکوه و مظلومیت نخستین بانوی غزل‌سرا رابعه بلخی، مشهور به «مادر شعر فارسی»، از نخستین ستارگان آسمان ادب در…

مرا به عشق همی متهم کنی به حیل چه حجت آری پیش خدای عزوجل به عشقت اندر عاصی همی نیارم شد بذنبم اندر طاغی همی…

خبر دهند که بارید بر سر ایوب ز آسمان، ملخان و سرِ همه زرین اگر ببارد زرین ملخ بر او از صبر سزد که بارد…

الا ای باد شبگیری گذرکن زمن آن ترک یغما را خبرکن بگو کز تشنگی خوابم ببردی ببردی آبم و خونم بخوردی رابعه بلخی

ترک از درم درآمد، خندانک آن خوبروی چابک، مهمانک رابعه بلخی

دعوت من بر تو آن شد کایزدت عاشق کناد بر یکی سنگین ‌دل نامهربان چون خویشتن تا بدانی درد عشق و داغ هجر و غم…

ز بس گل که در باغ مأوی گرفت چمن رنگ ارتنگ مانی گرفت صبا نافهٔ مشک تبت نداشت جهان بوی مشک از چه معنی گرفت…

الا ای باد شبگیری پیام من به دلبر بر بگو آن ماه خوبان را که جان با دل برابر بر به قهر از من فگندی…

عشق او باز اندر آوردم به بند کوشش بسیار نآمد سودمند توسنی کردم ندانستم همی کز کشیدن سخت تر گردد کمند عشق دریایی کرانه ناپدید…

کاشک تنم باز یافتی خبر دل کاشک دلم باز یافتی خبرتن کاش من ازتو برستمی به سلامت آی فسوسا ! کجا توانم رستن رابعه بلخی