شاه بیت های غزلیات بیدل
بیدل دماغ نشئه ندارد گدای عشق
بیدل دماغ نشئه ندارد گدای عشق گرنه فلک گداخته در یک کدو کنند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل دل ما را نگهی برد به غارت
بیدل دل ما را نگهی برد به غارت آنگلکه تو دیدی چمنی بود نظر زد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل خونین جگرم بلبل بیبال و پرم
بیدل خونین جگرم بلبل بیبال و پرم نیست درین غمکدهها نالهٔ من بیاثری حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل چوگردباد ز آرام ما مپرس
بیدل چوگردباد ز آرام ما مپرس عمریست درکمند پرافشانی خودیم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل چو خم می چقدر دل به هم آید
بیدل چو خم می چقدر دل به هم آید تا من به گداز آیم و با خویش بجوشم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل چه بگذرد کس از عالم گذشتن
بیدل چه بگذرد کس از عالم گذشتن این جاده پی سپر بود رنج قدم نکردم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل تو هم بناز دو روزی که عمرهاست
بیدل تو هم بناز دو روزی که عمرهاست اوهام داد آینهٔ ناز دادهاند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل ترانهسنج چه سازی که عمرهاست
بیدل ترانهسنج چه سازی که عمرهاست از پردهٔ خیال حدیثت شنودهایم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل بهکنج زانوی فکرتو خفته است
بیدل بهکنج زانوی فکرتو خفته است آن سرکه داشت جیب فلاطونش انتخاب حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل به هرتب وتاب ممنون التفاتیست
بیدل به هرتب وتاب ممنون التفاتیست نامهربان بیایید یا مهربان بیایید حضرت ابوالمعانی بیدل رح





