هر کسی اندازهٔ روشن دلی

هر کسی اندازهٔ روشن دلی
غیب را بیند به قدرِ صیقلی
هر که صیقل بیش کرد او بیش دید
بیشتر آمد بر او صورت پدید
(مثنوی/دفتر چهارم)

دیدنِ عارفانه یا شهود، دلِ صاف و زلال می خواهد. به تعبیرِ مولانا دل باید صیقلی و چون آینه باشد تا در خورِ مشاهده باشد. هر انسانی می تواند شهود کُند و شهود تنها خاصِ عدهّ ای نیست؛ یعنی برای شهود کسانی از پیش تعیین نشده اند. هر کس به اندازهٔ کمالِ روحی و معنویِ خود عالَمِ غیب را می بیند و دارای سطحی در پروازِ معنویِ خود است. در مسیرِ رشد باید به حداکثرِ سطحِ پروازِ معنویِ خود برسیم و این امر شدنی نیست مگر با صیقل زدنِ دل و حرکت در مسیری که ما را به ترکِ تعلّقات می رساند.

علی منهاج