علم جویی از کتبها ای فُسوس
ذوق جویی تو ز حلوا، ای فُسوس
(مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۵۷۸)
ذوق جویی تو ز حلوا، ای فُسوس
(مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۳۵۷۸)
اصلِ دانش در کتابها نیست. کتابها تنها دانشهایِ دنیوی را به ما میآموزند. البته که ما به چنین دانشی نیاز داریم اما به تعبیرِ مولانا اصلِ دانش نزدِ پاکان و در دلِ آنهاست؛ از سوی دیگر لذّتی که در اصلِ دانش وجود دارد در لذّتهای دنیوی، زودگذر و فانی وجود ندارد. دانشِ حقیقی نوعی کشف و شهودِ درونی است که در هیچ کتابی نمیتوان آموخت و یا از کسی یاد گرفت. مولانا به حالِ کسانی که دل به دانشهایِ دنیوی خوش میکنند و لذّتی سطحی و موقّتی از آنها میبرند، افسوس میخورد. گویی از اینکه این افراد از لذّت و حلاوتِ عمیق و حقیقیِ دانشِ دل بیبهره هستند دلش میگیرد و مشفقانه آرزو دارد روزی به این حقیقتِ ناب دست یابند.
جویی: جستجو کنی.
علی منهاج
