سخت خاک‌آلود می‌آید سُخُن

مراقبت از زبان و در واقع آنچه بر آن جاری می‌شود بسیار امر مهمّی است. آنچه آدمی بر زبان می‌آورد نشان از ذهن و ضمیر او می‌دهد. در هر حالی می‌بایست مراقب زبان بود. مولانا گاه احساس می‌کرده که آنچه سزاوار گفتن است گویی همچون آبی که به خاک آلوده شده است، به زوایدی آلوده شده است که خلوص و پاکی آن را گرفته است. در این مواقع سکوت اختیار می‌کرده تا مبادا حرفی بزند که نمی‌بایست بزند. مهار زبان از سخت ترین کارهاست و ممارست بسیار می‌خواهد. علی (ع) نیز در نهج‌البلاغه در باب اهمیّت زبان فرموده اند: انسان زیر زبان خود پنهان است.

علی منهاج