با نهیب و سهم این آوای کیست؟
دمنه گفت او را: جز این آوا دگر
کار تو نه هست و سهمی بیشتر
آب هرچه بیشتر نیرو کُند
بند ورغ سست بوده بفگند
دل گسسته داری از بانگ بلند
رنجکی باشدت و آواز بلند
(رودکی)
هر کس سهمی از این عالَم دارد که نه کمتر و نه بیشتر به او عطا می شود. خداوند با حکمت و مشیّتِ خود به قدر و اندازه ای مناسب نعمات را در اختیارِ ما قرار داده است، اما ما با عقلِ جزویِ خود نمی توانیم دلیلِ کم و زیاد بودن ظاهری آن را درک کنیم. گاهی کسی تنها به اندازه ی شنیدنِ صدایی از یک پدیده در عالم سهم دارد و نه بیشتر، و گاه به کسی هم سهمِ شنیدن و هم درک کردنِ آن صدا را عطا می کنند. میزانِ سهم ما از نعماتِ خداوند بستگی به ظرفیّت و گنجایشِ ما نیز دارد. گاه سهمی زیاد از نعمتی برای ما ویرانگر خواهد بود و لذا فقط سهمِ کوچکی از آن نعمت را به ما می دهند تا هلاک نشویم.
علی منهاج





