در حدیث٭ آمد که تسبیح از ریا

تسبیح و ستایش خداوند اگر دلی باشد رنگی از ریا نخواهد داشت. دلدادگی و ایمانی که از عمق جان است با دورویی تناسبی ندارد. فطرت پاک آدمی و آینه شاهی دل، شفاف و عاری از رنگ و ریا است. میان گوهر پاک وجودی انسان و ناپاکی و آلودگی اندک سنخیتی وجود ندارد. مولانا با اشاره به کلام پیامبر پاکی و مهر مصطفی (ص) اهل ریا را سبزه ای می داند که در جایی نامناسب (گلخن= آتشگاه حمام) روییده است.
٭ پیامبر اکرم(ص) فرمود: أَیُّهَا النَّاسُ إِیَّاکُمْ وَ خَضْرَاءَ الدِّمَن؛ یعنی ای مردم از خضراء دمن بر حذر باشید. (خضراء دمن یعنی سبزه و گلی که رُستن گاه او مزبله باشد)

علی منهاج