حسرت آن مردگان از مرگ نیست

مولانا می‌گوید حسرت آدمی هنگام مرگ از این نیست که چرا زندگی‌اش تمام می‌شود بلکه از این است که چرا به امور دنیوی و فانی دلبسته بوده است. به تعبیر او انسان از اینکه عمری را در راه مسایل غفلت‌آفرین، اغفال‌کننده، پوچ و بی‌ارزش سپری کرده افسوس می‌خورد. در واقع با خود می‌گوید ای کاش عمر باارزش خود را برای امور دنیوی و پست حرام نکرده و به جای آن به امور باارزش و ماندگار پرداخته بودم‌. کاش اندکی به اخلاق، خدمت به خلق، علم آموزی، معنویّت، تقوی و … پرداخته بودم.

علی منهاج