ترکِ کمتر گوی و بهتر را بیاب
(مثنوی، دفتر دوم)
همه چیز در این عالم فانی است و به تعبیر مولانا فوت خواهد شد. این داشتهها شامل فکر هم میشود. در ذهن ما فکرهای بسیار و مختلف همواره در حال آمدن و رفتن هستند. گاه برخی از این فکرها بیشتر میمانند و گاه برخی کمتر دوام دارند. برخی گویی که فراموش میشوند و برخی به ذهن میچسبند. مولانا به رغم پذیرش این فرآیند، به ما میگوید تمرین کن که افکار بیارزش، بد، مخرب و منفی را از ذهنت دور بریزی و تنها افکار باارزش، خوب، مفید، سازنده و در حقیقت بهترینها را نگاه داری.
این سخن مولانا دقیقا به ما یادآور میشود که اولاً نیست شدنِ همه چیز را بپذیر و دوم آنکه تا هستی سعی کن هر چیز را حتی فکر را با وسواس انتخاب کنی و نگاه داری و اگر فکری نامناسب و نامطلوب است آن را به نحوی از ذهنت دور کنی.
به طور کلی این قاعده خوبی است که انسان در هر مورد کمی وسواس به خرج دهد. مثلاً هر سخنی را نگوید، هر سخنی را گوش ندهد، هر رفتاری را انجام ندهد و قس علیهذا.
اهمیّت تأثیر افکار ما در نوع نگرش و زندگی ما در این دنیا بسیار زیاد است و باید مراقب باشیم.
علی منهاج
