عشق پرواز
چه جانبخش است، درعشقی تپيدن
جـــهــــــانی دیــــگر از نــو آفریدن
به ســـوی كهكشان هــــا پــيش رفتن
به بــــــال زحـــمت انســان پريدن
شــــهـــاب تــيـــزگام رزم و پــيكار
دريـــــــن وادی بـه پرواز آوريــدن
به تيغ خشم مــــحـــــنت آشــنـايان
گـــــلـوی مـيـر و سلطان را بريدن
و آ نـــگـــه دربــــهارسـتـان ميهن
به پـــــــای گلـــبن زحــمت چميدن
ســــــــــرود زندگانی ســاز كردن
گـــــــــــــل امــيد انسان پـــروريدن
ز بــــــــــاغ آرزوی راد مــــــــردان
گــــــيـــاه هــــرزه گی را پاك چيدن
خوشــــــا درپــــرتوخورشيد زحمت
“جــــــهـــانی ديـــــگر از نوآفريدن”
شعر از زنده یاد استاد عبدالاله رستاخیز
۲۴ حوت سال ١٣٤٧ش ، زندان دهمزنگ کابل، قلعۀ کرنیل
