مرا از سنگ زارِ بُغض ویرانگر پدید آورد

مرا از سنگ زارِ بُغض ویرانگر پدید آورد
ترا از تار و پود برگِ نیلوفر پدید آورد

ترا از بیشه‌های سبزِ شور و عِشرت و شادی
مرا از متن خشم و خون و خاکستر پدید آورد

ترا از بطن ناز و نعمت و هستی و سرمَستی
مرا از جوخه‌های خونی‌ی خنجر پدید آورد

مرا از کارگاهِ داغ و دلتنگِ دریغ و درد
ترا از لابلای غنچه‌های تر پدید آورد

مرا مثل سکانسِ ساکت و سرد و تماشایی
ترا در نقشِ ناهنجارِ بازیگر پدید آورد

ترا در هیئت فرمانده‌ِ خودخواه و قهرآلود
مرا در هیئت سرباز بی‌کشور پدید آورد

مرا شمعی که هر شب بر سر راهی بسوزانند
ترا پروانه‌ی پُرشورِ افسونگر پدید آورد

تو آن نقاشیِ مغرورِ ناب و دلپذیری‌که ـ
خدا، از تار و پودِ برگ نیلوفر پدید آورد

عبدالمالک عطش